ابزار معاملاتی

قرارداد برای تفاوت

04. راهنمای بازار سکه

07. "سکه پنج بهار" و "سکه دو و نیم بهار" چیست؟

08. "سکه معاملاتی" به چه معناست؟

09. "سکه تک‌فروشی" به چه معناست؟

10. "سکه طرح قدیم" چیست؟

11. "سکه طرح جدید" به معنای چیست؟

12. "سکه پارسیان" چیست؟

13. "حباب سکه" چیست؟

14. "حباب سکه" را چگونه محاسبه کنم؟

15. "حباب سنج سکه" چیست و چه کاربردی دارد؟

16. "سکه در بورس" به چه معناست؟

17. "قیمت سکه" در کدام بخش سایت ارایه می شود؟

18. در نسخه موبایلی، "قیمت سکه" از چه طریق قابل مشاهده است؟

19. قیمت "سکه پارسیان" در کدام بخش ارایه می‌شود؟

20. در نسخه موبایلی، "قیمت سکه پارسیان" از چه طریق قابل دستیابی است؟

21. قیمت "سکه تک‌فروشی" را از کجا می توان مشاهده کرد؟

22. "سکه در بورس" از کدام بخش سایت قابل دستیابی است؟

23. در نسخه موبایل، "سکه در بورس" کجای سایت واقع شده است؟

24. داده های "حباب سکه" را در کدام بخش سایت می توانم پیدا کنم؟

25. در نسخه موبایل، داده های "حباب سکه" قرارداد برای تفاوت از چه طریق در دسترس هستند؟

26. قیمت "سکه های تاریخ پایین" را در کدام بخش سایت می توان مشاهده کرد؟

27. چگونه به لیست سکه فروشان مجاز دسترسی پیدا کنم؟

28. قیمت سکه به چه عواملی بستگی دارد و فرمول آن چیست؟

29. چند نوع سکه در ایران ضرب می شود و چه اوزانی دارند؟

30. سکه چه کاربرد‌هایی در ایران دارد؟

31. بازار های سکه در کشور به چند دسته تقسیم می شوند؟

32. بازار های سکه خارج از بورس چگونه فعالیت می کنند؟

33. ارزش ذاتی سکه چیست و چگونه محاسبه می شود؟

34. آیا سکه برای سرمایه گذاری مناسب است؟

35. تفاوت قرارداد برای تفاوت سکه امامی با سکه 86 چیست؟

36. "سکه آتی" چیست؟

37. تاریخچه قرارداد آتی سکه در ایران چیست؟

38. "معاملات آتی سکه" در بورس کالای ایران چگونه انجام می پذیرد؟

39. مزایای "قرارداد آتی سکه" چیست ؟

40. تفاوت سکه آتی و سکه در بازار آزاد چیست؟

41. فرآیند افتتاح حساب مشتری برای قراردادهای آتی چگونه است؟

42. نقش اتاق پایاپای در "قراردادهای آتی" چیست؟

43. اثر نوسانات بازار آزاد بر سکه آتی چیست؟

44. "تابلوی بر خط بازار آتی" چیست ؟

45. بانک کارگشایی چگونه و با چه هدفی راه اندازی شد؟

هر گونه کپی برداری از محتوا، تولیدات، شکل و سایر اجزای سایت قرارداد برای تفاوت صرفا با موافقت مکتوب مجاز می باشد

تفاوت بیع با سایر قراردادهای مشابه چیست؟

بیع یکی از قراردادهای معین و مصرح در قانون است که احکام و شرایط خاص آن، آن را از سایر عقودی مانند معاوضه، هبه و .. علیرغم وجود یکسری تشابهات، متمایز می کند.

بیع در زبان ساده همان قرارداد خرید و فروش است و موضوع این خرید و فروش، عین مال است نه صرفا منافع آن. البته مال بدون منفعت نیز میتواند مورد خرید و فروش تحت عنوان قرارداد بیع در بیاید. به این معنا که مالی که منافعش قبلا به دیگری منتقل شده است، فروخته شود.

به فروشنده، بایع، به خریدار، مشتری و به مال مورد نظر که فروخته میشود، مبیع و به مبلغی که در ازای ان پرداخته میشود، ثمن میگویند.

تفاوت بیع و معاوضه

ماده ۳۳۸ قانون مدنی بیع را این گونه تعریف کرده است: بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم.

حال به یک نکته برمیخوریم.تنها شرطی که این ماده برای ثمن مال فروخته شده، تعیین کرده است، معلوم بودن آن است!

پس این عوض معلوم بر این اساس، میتواند اشیا دیگری غیر از پول راهم در برگیرد؟ خیر این طور نیست.

سالیان سال مردم به صورت کالا به کالا با یک دیگر مبادله میکردند.گوشت در برابر برنج، هیزم در ازای ابزار.. اما این سیستم بعدها تغییر کرد و واحد مشخص و قابل مبادله ای به عنوان پول به وجود آمد که مردم به وسیله ی آن خرید و فروش میکردند. اما ایا مبادله کالا به کالا به طور کل منسوخ شد؟ خیر، قرارداد برای تفاوت تبدیل به یک عمل حقوقی رسمی اما جداگانه به اسم معاوضه شد.

اشخاص همچنان به معاوضه روی می آورند. برای مثال با مراجعه به سایت های فروش اشیا دست دوم به این اگهی ها برمیخورید که فلان گوشی با مدل دیگری تعویض میشود!

اما باز هم ماهیتی متفاوت با بیع دارد چرا که عرف، بیع را تنها مبادله کالا با پول میداند اما گویا قانون از تحولات اتفاق افتاده، پیروی نکرده و همچنان بیع را تملیک عین به عوض معلوم تعریف کرده است اما اگر بخواهیم تفسیر عرف بر این ماده را نپذیریم، سوال های بسیاری پیش می آید.

مهم ترین سوالات آنند که پس با این تفسیر، بیع چه فرقی با معاوضه دارد؟ و در رابطه با قواعدی که فقط در بیع برقرارند مثل خیار تاخیر ثمن (اختیار فسخ قرارداد در صورت دیرکرد مشتری در پرداخت مبلغ قرارداد) یا حق شفعه با فروش سهم مشاع که در معاوضه هیچ موضوعیتی ندارند، چگونه باید تعیین تکلیف کنیم؟

از هر جنبه ای بررسی کنیم متوجه میشویم که باید نظر عرف را بپذیریم و بیع را محدود به مبادله کالا با پول بدانیم، مگر انکه خود طرفین قصد مشترک بر مبادله ی کالا با کالا بدانند و صراحتا ان را در قرارداد بیع ذکر کنند که فلان کالا در ازای فلان کالا فروخته شد و آن هنگام قرارداد بیع منعقد میشود.

اما اگر در قرارداد هیج اسمی از بیع یا معاوضه نبرند و قصد مشترکشان مجهول باشد، در این سکوت عرف را حاکم میدانیم و مبادله ی کالا با کالا را تحت شمول قواعد معاوضه و مبادله کالا با پول را تحت شمول قواعد بیع میدانیم.

تفاوت بیع و اجاره به شرط تملیک

قرارداد دیگری نیز که بسیار به بیع نزدیک است و همچنان قضات را به تردید می اندازد، تفاوت بین بیع و اجاره به شرط تملیک است.

اجاره به شرط تملیک زمانیست که اقای الف خانه اش را به اقای ب اجاره میدهد و اقای ب ماهیانه یا سالیانه مبلغی به آقای الف میپردازد. انقدر که جمع مبالغ برابر با مبلغ خانه شود. در این صورت با پرداخت اخرین قسط، مالکیت خانه از اقای الف به اقای ب منتقل میشود.

همانطور که مشخص است در بیع مالکیت به محض وقوع عقد به خریدار منتقل می شود حتی اگر قرار باشد ثمن به صورت قسطی و در طول زمان پرداخت شود اما در اجاره به شرط تملیک، مالکیت پس از حصول یکسری شرایط مقرر، منتقل خواهد شد.

تفاوت بیع و هبه

نمیتوان بیع را بنا قرارداد برای تفاوت بر مقاصد خاصی به صورت بلاعوض انجام داد. ماهیت عقد بیع، معوض بودن آنست. پس اگر دو طرف به دلایلی برای فرار از مقررات خاصی، قراردادی به اسم بیع منعقد کنند ولی در آن ثمنی به عنوان ما به ازا در نظر نگیرند یا انقدر مبلغ ناچیزی را در نظر بگیرند که نتوان با ارزش مال مقایسه نمود، بیع نیست.

در جایی هم که فروشنده برخلاف واقع و به دروغ، اقرار به دریافت ثمن کند یا سند پنهانی ای در این باره بین طرفین تنظیم شود، نام بیع در سربرگ قرارداد دیگر اهمیتی ندارد چرا که ماهیت عقد به اراده ی واقعی طرفین بستگی دارد و تماما قواعد هبه است که بر قرارداد های مورد مثال حاکم میشود.

تفاوت قرارداد EPCF و EPC+F

اگر قراردادهای EPC را یک مجموعه ی قراردادی در نظر گرفت که شامل مهندسی,تهیه و ساخت گردد و تلویحا به آن قرارداد کلید در دست(turn key) نیز گفته می شود.

گاهی در کنار EPC عبارت F یا F+ نیز بکار می رود.

حال در نظر داریم که تفاوت این دو را بیان داریم.
در قراردادهای معمول EPC اصولا تامین سرمایه جهت انجام قرارداد بر عهده کارفرما یا کشور میزبان می باشد.اما گاهی این امر بنابر دلایلی از جمله نبود سرمایه کافی نزد کشور میزبان به پیمانکار واگذار می گردد. در اینصورت دو حالت بروز می نماید:

۱-تامین مالی و سرمایه انجام قرارداد بر عهده پیمانکار قرار میگیرد
۲-معرفی سرمایه گذار بر عهده پیمانکار است.

در صورت اول پیمانکار خود تقبل هزینه ها را بر عهده میگیرد و پس از انجام عمل مورد قرارداد هزینه های خود را همراه با نرخ ناشی از سرمایه گذاری خود دریافت میدارد که به این مدل قراردادی EPCF گفته می شود.یعنی پیمانکار هم کارمزد انجام قرارداد را دریافت می دارد و هم سود مربوط به تامین سرمایه انجام قرارداد.

در صورت دوم یعنی معرفی سرمایه گذار توسط پیمانکار,در اصل دو قرارداد منعقد می گردد. یک قرارداد بین سرمایه گذار قرارداد برای تفاوت قرارداد برای تفاوت و کشور میزبان و یک قرارداد بین پیمانکارِ EPC و کشور میزبان که به این نوع قراردادها EPC+F گفته می شود.
به طور واضحتر قرارداد ای پی سی با یک شرکت و قرارداد تامین مالی با یک شرکت دیگری منعقد می گردد.

به طور واضحتر در اصطلاح EPCF تامین مالی بر عهده ی پیمانکار ولی در اصطلاح EPC+F معرفی سرمایه گذار با پیمانکار است و خود پیمانکار سرمایه گذار نیست.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا